Το νέο μοντέλο εξωστρέφειας

Από την εμφάνιση της τρέχουσας οικονομικής κρίσης, ο όρος «εξωστρέφεια» ακούστηκε ως πανάκεια στα δυσμενή οικονομικά μεγέθη της χώρας μας. Άρχισαν όλοι να μιλούν για την ανάγκη περισσότερων εξαγωγών και λιγότερων εισαγωγών. Ακόμα μεγαλύτερες επενδύσεις στράφηκαν στο εθνικό τουριστικό προϊόν, τα υψηλής αξίας αγροτικά προϊόντα, τις πρώτες ύλες και ό,τι αφειδώς έχει να προσφέρει ο ευλογημένος τόπος μας. Και ενώ όλα αυτά ακούγονταν ως πρωτάκουστα στα αυτιά του μέσου Έλληνα πολίτη, ήδη αποτελούσαν παρωχημένες επιδιώξεις σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, της οποίας τα προβλήματα έτρεχαν το ίδιο γρήγορα με τις κατακτήσεις της, αφήνοντας τις έγνοιες της μικρής Ελλάδας πίσω.

Δυστυχώς, ακόμα και σήμερα, μετά από μια επταετία κρίσης, αν ζητήσουμε από τον μέσο Έλληνα να δώσει έναν ορισμό της εξωστρέφειας, θα απαντήσει ότι πρόκειται για τις επιχειρηματικές εκείνες αποφάσεις, που διασφαλίζουν θετικό πρόσημο στο ισοζύγιο εξαγωγών-εισαγωγών. Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα;

 

Στην εποχή της πιο έντονης, ίσως, μετά τη βιομηχανική επανάσταση, αλλά σίγουρα διαρκέστερης τεχνολογικής ανεργίας που διανύουμε, η ανάγκη για εξωστρέφεια, παγκοσμίως, σημαίνει πολλά περισσότερα από ένα ισοζύγιο και επηρεάζει πολύ περισσότερες πτυχές της ζωής μας. Όσο και αν παλεύουν οι απανταχού κρατικές οντότητες και οι οικονομίες τους να διατηρήσουν διακριτά σύνορα, έγκυρες διακρατικές συμφωνίες, συμμετοχές σε υπερκρατικούς σχηματισμούς και πολιτικές ισορροπίες, αυτά τα σύνορα στην παγκόσμια οικονομία και παραγωγή έχουν πέσει προ πολλού. Και μόνο η ύπαρξη του διαδικτύου και η κυριαρχία των τεσσάρων-πέντε οργανισμών διαχείρισης πιστώσεων (π.χ. Visa, Mastercard κλπ.) ωθούν το θεατρικό δρώμενο των διακρατικών συναλλαγών στο παρασκήνιο της διεθνούς οικονομίας.

Σε αυτό το περιβάλλον, τόσο η επιχείρηση, όσο και το άτομο-υποψήφιος εργαζόμενος οφείλουν να αναπτύξουν δεξιότητες μιας ιδιαίτερα ευαίσθητης εξωστρέφειας, που θα τους επιτρέπει να βρίσκουν άμεσα δουλειά και πελάτες, οπουδήποτε στον κόσμο υπάρχουν, σε μια δεδομένη χρονική στιγμή. Γίνεται, βέβαια, αμέσως αντιληπτό ότι, συζητώντας περί εξωστρέφειας, δεν υπολογίζουμε μόνο τις εθνικές πολιτικές και τις επιχειρηματικές πρακτικές, αλλά εστιάζουμε, πλέον, ακόμη και στην απασχολησιμότητα (employability) του ατόμου, του μέσου πολίτη. Αναφερόμαστε, λοιπόν, στην Επιχειρηματική Εξωστρέφεια και στην Εξωστρεφή Απασχολησιμότητα. Ας δούμε ποιες δεξιότητες θεωρούνται απαραίτητες στην κάθε περίπτωση.

Επιχειρηματική Εξωστρέφεια

Η επιδίωξη και διατήρηση ενός θετικού ισοζυγίου εξαγωγών-εισαγωγών δεν αποτελεί παρά τον στόχο της εξωστρέφειας. Όχι, όμως, τον μόνο στόχο, καθώς οφείλουμε παράλληλα να στοχεύουμε και στην ανάπτυξη των προϋποθέσεων διατήρησης και ανάπτυξης του ισοζυγίου αυτού. Έτσι, πέρα από τη διασφάλιση ενός υγιούς ισοζυγίου, απαραίτητη είναι και η μέριμνα για τις ακόλουθες δεξιότητες:

α) Δικτύωση και παρουσία σε διεθνείς εκθέσεις

β) Πρόσβαση σε δεξαμενές τεχνογνωσίας και έρευνας

γ) Παρουσία σε ηλεκτρονικές πλατφόρμες

δ) Διεθνής νομική ευφυΐα και τεκμηρίωση

ε) Υιοθέτηση διεθνών λογιστικών και οικονομοτεχνικών πρακτικών και προτύπων

στ) Υιοθέτηση μοντέλων διαχείρισης κέντρων κόστους

ζ) Γλωσσική και διαπολιτισμική ευφυΐα

η) Ευφυΐα διεθνούς επικοινωνίας (κουλτούρα και συμπεριφορά)

Ειδικά οι δύο τελευταίοι παράγοντες, η γλωσσική και διαπολιτισμική ευφυΐα από τη μία και η ευφυΐα διεθνούς επικοινωνίας από την άλλη, αποτελούν τους πιο παραμελημένους στη χώρα μας. Το σύνηθες φαινόμενο είναι η στείρα μετάφραση από την ελληνική γλώσσα σε άλλες γλώσσες, με προϊόντα κειμένου που είναι κυριολεκτικά για γέλια, όταν τα διαβάζει ο καταναλωτής της αγοράς-στόχου, καθώς το αντικείμενο της επικοινωνίας δεν έχει υποστεί την παραμικρή διόρθωση ή επιμέλεια από διαπολιτισμικούς επικοινωνιολόγους. Δεν είναι τυχαίο ότι, μέχρι πρόσφατα, σχεδόν το 100% των πωλήσεων της εν λόγω υπηρεσίας της hyphen SA, της μοναδικής εταιρείας διαπολιτισμικής επικοινωνίας στην Ευρώπη, διενεργούταν σε πελάτες του εξωτερικού, που αναγνωρίζουν την αξία της διαπολιτισμικής ευφυΐας.

Εξωστρεφής Απασχολησιμότητα

Και πάμε στην εξωστρέφεια του ατόμου-υποψήφιου εργαζόμενου. Μια παραδοχή που άμεσα θα πρέπει να κάνει ο νέος εργαζόμενος ή επιστήμονας είναι ότι πλέον κινούμαστε μακριά από τα παραδοσιακά μοντέλα εξαρτημένης εργασίας και οφείλουμε να αναπτύξουμε δεξιότητες, οι οποίες θα αναδείξουν το εξωστρεφές διεθνές προφίλ μας, για να βρούμε δουλειά, όπου, κυριολεκτικά, υπάρχει. Αυτές οι δεξιότητες περιλαμβάνουν:

α) Γλωσσική ευφυΐα

β) Διαπολιτισμική ευφυΐα

γ) Κοινωνική ευφυΐα (και αυτεπίγνωση)

δ) Ευφυΐα στα νέα μέσα

ε) Ευελιξία πωλήσεων και μετακινήσεων

στ) Σχεδιαστική ευφυΐα στην παραγωγή νέου περιεχομένου

ζ) Σχεδιαστική ευφυΐα στην παραγωγή τεχνογνωσίας γνωστικού φορτίου

η) Επένδυση σε δεξιότητες και όχι μόνο στην απόκτηση τυπικών προσόντων

Η διεθνής επιστημονική κοινότητα έχει αντιληφθεί τη μεγάλη αυτή μεταμόρφωση και σπουδαίες έρευνες διεξάγονται από ιδρύματα, όπως το Πανεπιστήμιο του Φοίνιξ στις ΗΠΑ, τη the αriston project Ltd στο Ηνωμένο Βασίλειο κλπ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει υιοθετήσει το Agenda 2020 και αναφέρεται σε δεξιότητες απασχολησιμότητας, σε ένα τοπίο, όπου εξ’ ορισμού η απασχολησιμότητα μπορεί να είναι μόνο εξωστρεφής. Με την πάροδο των χρόνων, θα δούμε τους υποψήφιους για εργασία να διαχωρίζονται σε δύο τάξεις, στην τάξη των διεθνώς απασχολήσιμων και στην τάξη των τοπικά προσδιορισμένων ανέργων. Ίσως να είναι η πρώτη φορά που μια νέα ταξικότητα θα εμφανιστεί στην ανθρώπινη ιστορία, η ταξικότητα της ευφυούς απασχολησιμότητας.

 

Copyright © 2016 Yannis Stergis
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση ή χρήση μέρους ή όλου χωρίς την έγγραφη άδεια του Γιάννη Στεργή.
Read more:
Είναι η χαρισματικότητα μαθησιακή πρόκληση; – Stergis o’clock

Close